6 POEMES EN GALEGO

Ésta ye la versión en galego de seis de los mios poemes escritos, orixinalmente, en llingua asturiana.

DE NOITE

Esta noite o meu tempo é unha apagada
borralla da vida. Compañeiro da señardade
sei que todos os posíbeis versos
son resume meu.

 

O PRIMEIRO LIBRO

Abrín o outro día un libro que lera de mui cativo; expresaba e enhalaba nas frases tan novo como daquela; maguer, eso si, o lector xa non foi quen de evitar un aborrecido pigarzo. 

 

PASEO CABO DO RÍO TRUBIA

A xeito ando na compaña do río polo mesmo carreiro que atopara de neno. A sombra das árbores vérquese oblicua. A lúa esvara por entre as xunqueiras, a alumar a pedra silente e a agua que discorre. Nomes que xacuando pronunciei volven outra volta con acento descoñecido, e as imaxes xa imprecisas do que vira nos años, crúzanse por diante do meu paso, como as follas orfas que rodan para o terrén, camín dos artos ou dalgunha poza inclemente.

Canso, boto a andar cara ese brillo apegado a unha corrada achegada, mentres unhas nubres atristalladas van, a modo, enchendo o carreiro. LLEER MÁS

LA LLINGUA ASTURIANA SÁLVASE… USÁNDOLA

Pue paecer una simplería pero la realidá amuésanos lo contrario. ¿Cuántos Xosé, Lluis, Xuan, Xuacu, Xandru.. conocemos qu’en verdá son José, Luis, Juan, Joaquín, Alejandro…? ¿Nun tuvimos munchos que sufrir les ‘llecciones’ d’esi neofalante qu’encesu aporfiaba con nós pola mor d’un neoloxismu de risión? ¿Nun vimos con plasmu cómo dalgún salvapatries iguaba al país en … Sigui lleendo LA LLINGUA ASTURIANA SÁLVASE… USÁNDOLA